(Ostre lub przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego; przewlekle niebakteryjne zapalenie gruczołu krokowego) Gruczoł krokowy (prostata), mający kształt śliwki, otacza u mężczyzny szyję pęcherza moczowego i górną część cewki moczowej - przewodu, którym wypływa mocz podczas jego oddawania. Objawami jego zapalenia są: bóle w dole pleców, częste i nagłe parcie na mocz, nawet w nocy, trudności w rozpoczęciu oddawania moczu oraz w całkowitym opróżnieniu pęcherza. Wydalaniu moczu i wytryskowi nasienia towarzyszy zazwyczaj ból lub pieczenie, czasami w moczu pojawiają się bakterie i krew. Ostre zapalenie gruczołu krokowego charakteryzują zwykle: dreszcze, gorączka, bóle stawów i mięśni. Przyczyna częściej występującego przewlekłego niebakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego nie jest znana. Zapalenie bakteryjne - ostre lub przewlekłe - wywołują przeważnie obecne w kale bakterie, które przedostają się do gruczołu krokowego z krążącej krwi lub limfy oraz przez cewkę moczową. Ta postać choroby ujawnia się zwykle u młodych mężczyzn i chorych z cewnikiem założonym do pęcherza moczowego. Należy pobrać kilka próbek moczu: pierwszą rano, na początku pierwszego oddawania moczu, drugą w połowie oddawania moczu i trzecią po badaniu palpacyjnym oraz masażu gruczołu krokowego. Próbki te pozwalają ustalić liczbę krwinek białych oraz wykonać posiew bakteriologiczny. Lekarz bada gruczoł krokowy palcem wprowadzonym do odbytnicy. Ból podczas badania wskazuje na zapalenie. Gruczoł krokowy jest często obrzmiały i gorący, a delikatny jego masaż powoduje wyciek wydzieliny przez cewkę moczową. Badanie bakteriologiczne tej wydzieliny umożliwia ustalenie tła bakteryjnego, określenie bakterii oraz wrażliwości na antybiotyki. W celu wykluczenia złośliwego nowotworu przeprowadza się także badanie ultrasonograficzne i inne badania.